Neoarte artysta 6 - NeoArte – Syntezator Sztuki

Le Slie’s (2025)
Fabrizio di Salvo: Creation & Instrument (@fabrizio.disalvo)
Roberto Maqueda: Creation & Performance (@roberto_maq)

AI Software Developer: Anna Wszeborowska
Engineering: Alexander Buers

Artyści dźwiękowi Fabrizio Di Salvo (*1981) i Roberto Maqueda (*1991) prezentują koncert, którego centrum stanowi Le Slie’s – instrument zaprojektowany przez Di Salvo i rozwijany we wspólnej praktyce artystycznej obu twórców. Nawiązując do tradycji głośnika Leslie z lat 40. XX wieku, wykorzystującego obracające się głośniki do tworzenia efektu przesunięcia Dopplera, Le Slie’s przekłada tę zasadę na język akustycznego instrumentu perkusyjnego. Odwołanie do historycznego pierwowzoru staje się punktem wyjścia dla eksploracji barwy, artykulacji i eksperymentów spektralnych.

Roberto Maqueda określa siebie jako artystę heterodoksyjnego, działającego na styku sztuki eksperymentalnej, muzyki elektronicznej i kultury klubowej. Mieszka w Bazylei. Jako perkusista wyniósł sztukę gry na instrumentach perkusyjnych na nowy poziom, łącząc rytmikę z inżynierią dźwięku i automatyką oraz tworząc systemy integrujące odrębne przestrzenie akustyczne i elektroniczne.
Na scenie klubowej występuje pod pseudonimem Mitospora, w którym łączy brzmienia muzyki klubowej z eksperymentem dźwiękowym, poruszając się na granicy między undergroundem a noise’em. Mitospora przekształca surową energię w doświadczenie wspólnotowe – w przestrzeń, gdzie taniec spotyka się z głębokim słuchaniem.
Maqueda jest współdyrektorem FOG Festival w Bazylei, a wcześniej współprowadził EXIT Festival w Montevideo. Kierował również studiem reConvert, które obecnie realizuje jego projekty. Występował na wielu międzynarodowych festiwalach, m.in. SONICA, Indigo, Manifeste, SPOR oraz MaerzMusik.

Fabrizio di Salvo (1981, artysta dźwiękowy) – wychował się w Bazylei (Szwajcaria). Jego praktyka artystyczna wykorzystuje budowanie instrumentów muzycznych jako metodę refleksji nad materialnością. Tworzy dźwiękowe infrastruktury, w których współistnieją rezonujące materiały, forma i akt słuchania.
W obliczu współczesnej niepewności odchodzi od paradygmatów kontroli, kierując się ku praktykom opartym na improwizacji. Postrzegając dźwięk jako zjawisko relacyjne, traktuje słuchanie nie tylko jako sposób percepcji, lecz także jako praktykę etyczną. W tym sensie jego prace stają się formą współistnienia – zarówno z ludźmi, jak i z istotami nie-ludzkimi – oraz tworzą przestrzeń dla praktyk dźwiękowych wspierających bardziej inkluzywne, uważne i wspólnie wyobrażone przyszłości.
Jego prace były prezentowane m.in. na festiwalach i w instytucjach takich jak Wien Modern (AT), Milano Musica (IT), Fabbrica del Vapore (IT), Blooming Festival (IT), IRCAM Paris (FR), Ars Electronica (AT), EXIT Festival (URY), cheLA (ARG), Kunsthalle Bern (CH), Kunsthaus Pasquart (CH), Kunstmuseum La Chaux-de-Fonds (CH), Museum der Kulturen Basel (CH), Landesmuseum Zürich (CH), Kunsthalle Winterthur (CH), Festival Sonica Glasgow (SCO), SPOR Festival Copenhagen (DNK), Koncertkirken (DNK), NeoArte – Syntezator Sztuki (POL), Sound Spaces (SW) czy Festival INDIGO (SLO).